Litclub.ge

არაფერი თქვა
კანაფის კვამლში გახვეული 
პლანეტა, ბებერ ეფენდივით, 
თვლემს. 
დრო გაფუჭდა - ჩაიხვია. 
მიზიდულობას ეფედრინით 
ვებრძვი და კედლის კალენდრებზე - 
მაისის ზერო... 
მირაჟული 
დღეები ჰგვანან პალინდრომებს - 
წასვლა, წამოსვლა, ვირაჟები. 
მთვარე გავტეხე - ნახევარი 
აბი LSD 25-ის, 
ენის ქვეშ - იყო ახირება... 
არაფერი თქვა, ჩამეხუტე! 
შეშლამდე ისე ცოტა კმარა, 
რომ სულში სისხლი ჩამედინა: 
შენი სხეული ცოდვა არი, 
რომელიც უნდა ჩავიდინო! 
ვინ იცის, იქნებ აღასპერზე 
შვიდიათასჯერ ცოდვილიც ვარ?! 
გაჩუმდი, არ თქვა არაფერი, 
დაწექი... 
მკერდზე ბოდელიერს 
გადაგათარგმნი ფრანგულიდან 
და ბოროტების ყვავილები, 
მზეს დამტვერავენ რეგოლიტით - 
შეციებული კამელია, 
მკლავს დააკვდება ოლიანდრის 
სამოთხის ბაღში... 
ალბათ მერე, 
გასწორდებიან კალენდრებიც, 
ხოლო მანამ კი - მაისის ზერო... 
არაფერი თქვა, მომეფერე! 
კანაფის ნისლში გახვეული 
პლანეტა, ბებერ ეფენდივით, 
თვლემს. 
დრო გაფუჭდა - ჩაიხვია.